بیش از نیم قرن از زمانی که پروزه ازما برای نخستین بار تلاش کرد سیگنال های ارسالی موجودات فضایی را استراق سمع کند،می گذردآیا پژوهشگران  SETIتاکنون چیزی شنیده اند؟

 از زمان آغاز کار تاکنون ، آنها مدام سیگنال می شوند.با کمال تاسف ، تعلق هیچ یک از آنها به موجودات فضایی ثبت نشده است.به نظر می رسد همه آنها صرفا تداخل پیام های زمینی یا ماهواره های ارتباطی باشند که به دور سیاره ما می گردند اما آیا دانشمندان  SETIبه هدف نزدیک اند؟با داشتن تلسکوپ های بزرگی که اکنون به سوی آسمانها نشانه رفته اند ، آیا می توانیم انتظار داشته باشیم که آنها به زودی  سیگنالهایی دریافت کنند که حرفی برای گفتن داشته باشند؟

این شبیه آن است که از جیمز کوک ، که در بخش گسترده ای از آبهای پهناور وشور اقیانوس اطلس دریانوردی می کند،بپرسیم که آیا در شرف کشف جزیره ی تازه ای هست یا نه؟ مسلما او جواب این سوال را نمی داند اما از طرفی دیگر ،هرچه بیشتر جست وجو کند وهرچه آب بیشتری  از کشتی اش بگذرد، احتمال کشف بیشتر خواهد میشود.

شکی نیست که امروزه پژوهشگران  SETI در تحقیقاتشان نسبت به هرزمانی در گذشته دریاهای بیشتری را پوشش می دهند.همین طور ، دقت آزمایش هایشان هم بیشتر میشود؛ مثلا پروژه فینیکس می تواند سیگنالهای  جدیدی را که انرژی رادیویی دریافتیشان پس از جمع آوری توسط تلسکوپ رادیویی حتی یک تریلیون بار کمتر از انرژی افتادن  یک پر بالش است، تشخیص دهد.ابزارهای تازه جستوجو را افزایش خواهند داد.دور نیست که همین روزها دریابیم که:

                        زمین تنها سیاره ای نیست که موجوداتی هوشمند آنرا اشغال کرده اند.

آشکار ترین سرنخ وجود انسان در روی زمین –دست کم از دیدگاه موجودات فضایی دور دست- سیل عظیم سیگنال های رادیویی وتلوزیونی ای است که ما به فضا میفرستیم.این پیام های ارسالی معمولا برای اینکه به همه جمعیت پراکنده مناطق بزرگ شهری برسند، در امتداد افق فرستاده می شوند اما از آنجا که سیگنال ها به صورت خط مستقیم حرکت می کندد، سرانجام از روی سقف ها وآنتن های حومه شهر ها هم رد میشوند وبه سمت ستاره ها حرکت می کنند.

چون ما حدود 70 سال است که این سیگنال ها را ارسال میکنیم ، تاکنون حدود 10,000 منظومه ستاره ای را تحت پوشش قرار داده ایم.

در بها سال 1960 اخترشناس جوانی بنام فرانک دریک نخستین کسی بود که از تلسکوپ رادیویی برای جست وجو ی موجودات فضایی استفاده کرد.

فرانک ، کارمند تازه استخدام رصد خانه گرین بنک در ویرجینیای غربی  که به تازگی در آن آنتنی 26متری نصب کرده بودند . مدیر رصدخانه ، کارکنانش را تشویق کرد تا به فکر آزمایش هایی باشند که با آنها بتوان از آنتن بشقابی جدید استفاده کرد. فرانک پیشنهاد کرد با چرخاندن آنتن به سوی ستاره های شبیه خورشید ونزدیک  به زمین وجست وجو به دنبال سیگنال های غیر طبیعی می توان سیگنال هایی را که ممکن است در آن سیاره ای با موجودات هوشمند باشند پیدا کرد.

مدیر رصد خانه موافقت کرد وفرانک دو هفته وقت صرف گوش دادن به پیام های ارسالی از فضا کرد.اوهروز صبح زود بیدار می شد تا در هوای سرد ویرجینیای غربی ، پس از آن که آنتن را به سمت ستاره های - تاوقیطس واپسیلن نهر- که هردوی آنها شبیه خورشید اند وکمتر از12 سال نوری از ما فاصله دارند- قرار میداد،گیرنده تلسکوب را تنظیم کند.

فرانک تاکنون در آزمایش های طرح SETI هیچ سیگنال فرا زمینی نشنید اما آزمایش های او نخستین جست وجوی مدرن برای موجودات فضایی دور دست بود.به زودی اختر شناسان دیگر از آن تقلید کردند.اختر شناسانی که زمان بیشتری برای دسترسی به تلسکوپ داشتند ،آرزو می کردند نخستین کسی باشند که موجودی فضایی پیدا می کنند.امروزه پژوهش های رادیویی  با ابزار هایی انجام می گیرد که از ابزار های فرانک پیشرفته ترند اما آنها هم همان کار فرانک را انجام می دهند.

بسیاری از مردم  براین باور هستند که پژوهشگران مدام سر آنتن ها را می چرخانند و وقت کمتری صرف این کار می کنند