چرا موجودات فضایی باید به دیدن ما بیایند؟

در فیلم های علمی – تخیلی پاسخ گویی به این پرسش آسان است.موجودات فضایی در آستانه ی در ظاهر می شوند تا سیاره ما رامنهدم  ، یا دست کم تصاحب کنند اما همان طور که خوانندگان باهوش توجه دارند ، با وجود اینکه نیم قرن است که مردم بشقاب پرنده می بینند، هنوز زمین تخریب  نشده است.بنا براین ، انگیزه های دیگری برای بازدید آنها مطرح شد.

شاید موجودات فضایی به دنبال منافع ما هستند اما کدام منافع ؟

ممکن است این موجودات آب یا شاید طلا ، نقره ،یا پلاتین ما را می خواهند.در واقع همه این ایده ها ، مبالغه آمیزند ؛ چون برای موجودات فضایی ، پیدا کردن  این مواد در منظومه خودشان  خیلی کم هزینه تر است و می توانند در هزینه حمل ونقل هم صرفه جویی کنند.

احتمال دیگر این است که این آدم های بیگانه  آمده اند تا با ما زاد ولد کنند .این موضوع  نه فقط غیر منطقی است  بلکه قابل درک هم نیست.برای انجام دادن این کار باید کپی برداری ژنتیک موجودات فضایی  از DNA ما باشد.وافزون بر این ، DNA  شان باید تقریبا شبیه DNA ما باشد.با وجود اینکه   DNAما فقط دو درصد با شامپانزه ها تفاوت دارد ، انسان ها نمی توانند با آنها تولید مثل موفقی داشته باشند ، ومعمولا هم آن را امتحان نمی کنند.

به علاوه ، مشکل می توان تصور کرد که طبیعت گونه ای تولید کند که برای یافتن شریک جنسی برای تولید مثل ، با موشک از منظومه ای  ستاره ای در دوردست ، به مسافرتی برود ؛ عجب خواستگاری دشواری !!

ما به طور فرضی درباره موجودات فضایی گفتیم که توده گوشتی وپروتوپلاسمی هستند.توده ای از بافت زنده  که نفس می کشد اما امکان  دارد که این گونه نباشد.

برای دانستن این موضوع ، آینده انسان اندیشمند را پیش بیاورید. درچند میلیون سال گذشته ، اندازه مغز ما به سرعت افزایش یافته است اما رشد وزن مغز ما متوقف شده است.ما از 10,000نسل پیش تا به حال دیگر باهوش تر نشده ایم  و دلایل خوبی نیز وجود دارد که فکر کنیم این رکورد ادامه خواهد داشت.

برای مثال ، پزشکی نوین ودولت های روشن فکر اجازه می دهند که تنها کسانی که مغزی سنگین دارند ، بلکه تمامی انسان ها ، بتوانند فرزندان خود را باموفقیت بزرگ کنند. بنابراین ، ما انتخاب تکاملی بر مبنای هوش را متوقف کرده ایم .

محدودیت دیگرِ افزایش قدرت مغز این است که لگن زنانه زمان بسیار درازی است که در خدمت تولد نوزادان است. کافی است سر نوزادان را بزرگ تر کنید تا مشکلاتی واقعا جدی در زایمان پدید آید.

در ضمن سرهای بزرگ بسیار خطرناک هستند.ای تی  (  ET ) یا همان موجود فضایی مشهور سینما ، گردنی نازک و سری به اندازه هندوانه داشت.اگر واقعا جانوری به این شکل ساخته  شد ، نخستین  بار که برای عبور از عرض  خیابان  سرش را می چرخاند ، گردنش به دو نیم می شکست. سر های بزرگتر برای انسان  مشکلات هولناکی ایجاد می کنند.

دانشمندان گمان می کنند موجودات فضایی دست کم دو چشم روبه جلو دارند،اماآیا ممکن است که چشم های بیشتری داشته باشند؟

بیشتر موجودات فضایی تلوزیون  وسینما  سه چشم دارند؛شاید برای تمایز آسانتر فضایی ها از زمینی ها بر روی پرده. داشتن سه چشم در روی زمین مرسوم نیست،اگرچه برخی سوسمار ها مفتخر به داشتن چشم سوم بسیار ضعیفی در وسط پیشانی شان هستند.

ممکن است کسی فکر کند که یک جفت چشم تصویر ساز پشت سر می تواند  به موجود فضایی در تشخیص دشمنان کمک کند وبه طور قطع این هم یکی از احتمالات است اما چشم بیشتر به این معنی است که نیروی مغزی بیشتری  برای اداره کردن  این روند مورد نیاز است.نمی توانیم بگوییم  که موجود فضایی فقط و فقط دوچشم دارد اما نمی توانیم با اطمینان پیش بینی کنیم که یک دو جین  چشم نخواهد داشت.

چشم های موجودات فضایی چه توانایی هایی  دارند؟

 اگر حیات در دنیای  آنها بتواند به سرعت  در خشکی مستقر شود،چشم های آنها به اندازه ما محدود نخواهد بود اما حیات در زمین به علتی منطقی  میلیارد ها سال در زیر آب باقی ماند.تا زمانی که جو ما اکسیژن کافی برای ایجاد لایه ازن تولید نشد،آمدن به خشکی برای  همه اشکال حیات زیر آب خطر ناک بود.

چیزی شبیه این باید در دنیای موجودات فضایی رخ داده باشد اما امکان دارد که آنها در سیاره ای پیرامون ستاره ای کوچکتر از خورشید  رشد ونمو کنند؛ ستاره ای که نور خطرناک فرا بنفش کمتری گسیل می کند. در این صورت ،محدوده رنگ قابل رویت  این موجودات فضایی بیشتر از ماست

شاید نخستین چیزی که درباره هر موجود فرازمینی می خواهیم بدانیم ،این است که آنها چه شکلی اند.

آدم فضایی خوب درفیلم ها ، معمولا شبیه ما هستند.آنها بدن های کوچک بی مو،سرهای بزرگ وچشم های بادامی دارند.به این ترتیب، درک فیلم آسان تر می شود ؛ چون اگر موجودات فرا زمینی شبیه لاک پشت های دوتنی نا مریی یا چیزی همان قدر عجیب باشند ، ارتباط برقرار کردن با آنها سخت می شود وآن وقت دیگر جلب توجه نمی کنند.طبیعت درباره فضایی های انسان نما لزوما با سینما هم سلیقه نیست.

تکامل  طیف پهناوری از موجودات را  در روی زمین به وجود آورده  ودر هر سیاره دیگری  نیز احتمالا چنین است .

بنابراین در نگاه  اول  به  نظر می رسد که چنین تشبیهی از موجودات فضایی واقعی نیست ، دست کم تا وقتی که او را از نزدیک ندیده ایم یا از سیاره خودش به صورت الکترونیکی عکسی برای ما نفرستاده است ، واقعی نیست اما به این سادگی هم نمی توان وجودش را انکار کرد؛چون بر پایه آنچه که درباره حیات  روی زمین می دانیم  و نیز بر مبنای ساده فیزیک می توانیم فرض هایی منطقی درباره حیات در هرجای جهان داشته باشیم.

دست کم اگر  تصوری از سیاره این موجود داشته باشیم،می توانیم شکل او را حدس بزنیم.

این کار نیازمند پیش کشیدن پرسش هایی درباره آغاز حیات در آن سیاره و شرایط  مورد نیاز برای بقا در آنجاست.