اگر او روی خشکی زندگی کند، آری.

چون هرچه جانو بزرگتر می شود ، وزنش نسبت به قدرتش  افزایش می یابد.کافی است ارتفاع جانو را دو برابر کنید ؛آنگاه ماهیچه هایش  چهار برابر نسبت به پیش  فضای عرضی اشغال می کنند،وبنابراین قدرتش چهار برابر می شود .اما جانور ما قدش دو برابر،عرضش دو برابر وضخامتش هم دو برابر شده وبه عبارت دیگر هشت برابر سنگین شده است. یعنی چهار برابر نیروی بیشتر در برابر در مقابل هشت برابر وزن بیشتر.

دانشمندان انتظار دارند که اگر سیاره موجود فضایی به طور  تقریبی هم اندازه زمین باشد، گرانشی تقریبا شبیه زمین دارد.با این قوانین اندازه گیری ، این موجود در جسه ای معین محدود خواهد شد.اگر توان عضلات واستخوان های او قابل قیاس با ما باشد، او نمی تواند خیلی  بزرگتر از بزرگترین جانوران خشکی در روی زمین باشد.

یاد آوری می کنم ، که چند حالت ممکن ، خارج از محدودیت ها هم وجود دارند.مثلا اگر موجودات فضایی در آب زندگی کنند واقعا عظیم الجثه هستند.حتی موجودات آبزی فضایی  وهوشمند  وجود داشته باشند،احتمال کمی هست که باتجهیزات طرح SETI بتوانیم  آنها را پیدا کنیم.

 خلاصه اینکه احتمال کمی وجود دارد که موجود فضایی هوشمند ، حتی به طور مبهم ، شبیه ما باشد اما اگر او درسیاره ای شبیه سیاره خودمان رشد کند ، می توانیم  به طور منطقی چند جنبه از ساختارش را حدس بزنیم ؛ مثلا اندازه اش را ، که تقریبا چیزی بین جثه موش وفیل است .نیز احتمالا می دانیم که اگر با موجودی فضایی ملاقات کردیم ؛ به کدام عضو آن باید نگاه کنیم وکدام عضو آن را بفشاریم.

اما جدا از این تصورات  ، اما اصلا هوش جز خصوصیات احتمالی ساکن در سیاره های دیگر هست ، زمانی پیش کشیدن این پرسش بحث انگیز فرا رسیده است

این سیگنال دودویی به سوی ستاره ها فرستاده شده

من یه چیزایی فهمیدم ولی نه زیاد

امیدوارم شما بتونیدرمز گشایی کنید

بعید است هول وهراس گسترده ای برپا شود ،گرچه در فیلم های علمی تخیلی چنین چیزی رخ می دهد.اما باید این نکته را نیز بپذیریم که هم اکنون درصد بالایی از مردم اعتقاد دارند که موجودات فضایی در زمین حضور دارند اما علی رقم این حضور فرضی آنها ، مردم در خیابانها شورش نمی کنند.

آنها ابراز نگرانی شان را از حضور موجودات فضایی، به عهده مجریان گفت وگوهای انتقادی تلویزیونی ورادیویی می گذارند تا از دولت بخواهند درباره بشقاب های پرنده سرنگون شده شفاف سازی کند. واقعیت این است که سیگنالی که از هزاران سال نوری به سوی ما آمده است ،نمی تواند تهدید به حساب آید وارسال کنندگان فضایی آن حتی نمی دانند که ما علامتشان را دریافت کرده ایم.

اگر جواب بدهیم چه؟ مثلا جواب بدهیم:«ما صدای شما را میشنویم ، این هم اطلاعاتی درباره سیاره ما»واین پیام را بصورت موسیقی، تصاویر ویا هرچیز دیگر که ارزش فرستادن داشته باشد،چــــه؟

این کار منطقی به نظر می رسد اما شاید این طور نباشد.شاید اصلا برداشتن گوشی فکر بدی است، چون موجودات فرازمینی  را آگاه می کند که کسی در این سیاره هست وآنها برای بازدید ، به سیاره ما می آیند .اما مشکل اینجاست  که قبلا به آنها جواب دادیم .زیرا سیگنالهای تلویزیونی ما تا دهها سال نوری در فضا پیش رفته اند و حضور ما را به طور برگشت ناپذیری به منظومه های ستاره ای اعلام کرده اند.

گوش کردن به موجودات فضایی واقعا چگونه است؟

در فیلم ها ، پیدا کردن سیگنالهای موجودات فضایی بسیار آسان است. بر روی پرده ی نقره ای ،پژوهشگران setiدر حالی که بی کار نشسته اند وکمی هم خسته به نظر می رسند وپارا زیت های کیهانی ورودی را با بلندگویی معمولی یا یک جفت گوشی زیر نظر دارند، اکتشاف خود را انجام می دهند.وقتی سیگنالی ظاهر می شود (که در فیلم قطعا ظاهر می شود)،پژوهشگر ما بر اثر شنیدن صدایی به ظاهر عجیب وغریب از جا می پرد.سپس با حیرت وچشمانی که از تعجب گرد شده اند ، به سرعت به نمایشگر گرافیکی نگاهی می اندازد-که شکلی شبیه رشته کوه هیمالیا دارد-وسپس نفس نفس زنان همکارانش ، دولت وتمام دنیا را به طور خیلی واضح در جریان این کار قرار می دهد !!!!

در آزمایش های طبیعی واقعی seti،یافتن سیگنال اینقدر ها هم ساده نیست.از آنجا که این آزمایش ها عموما از گیرنده هایی با ده میلیون کانال استفاده می کنند،برای زیر نظر گرفتن همه آنها اتاقی پر از بلندگوهای دستی یا یک کامیون پراز گوشی مورد نیاز است.در این دنیای واقعی رایانه ها وظیفه دارند به انسانها بگویند که پیام هایی که دریافت کرده اند شبیه پیام های زمینی است یا نه؟واین کار انسان را بسیار آسان می کند

درآزمایش seti،سیگنالهایی را که دریافت کرده ایم سوا میکنیم البته این کار توسط رایانه بهتر صورت میگیرد وکارش اینست که باتوجه به سیگنال های زمینی سیگنالهای دیگر را سوا کند.البته سیگنالهای دیگری نیز هستند که از این بررسی  خودکار عبور می کنندوباید باجزییات بیشتری بررسی شوند.

دانشمندان setiپیش از آنکه بتوانند ادعا کنند موجودات فضایی راپیدا کرده اند، به چندین روز آزمایش وبررسی نیاز خواهد داشت.به علاوه از دانشمندان دیگری نیز تقاضا میشود تا با تلسکوپ سومی سیگنال دریافت شده را تایید کنند.

آیا ماهم چیزی مخابره می کنیم؟

تاکنون تمام تلاش های SETIانفعالی بوده است.این موضوع به خاطر منزوی بودن پژوهشگران نیست بلکه به این علت که آنها فقط سرگرم دیدن وشنیدن بوده اند.از دانشمندان SETI هیچ پیام جدی به قصد دریافت پاسخ به سوی کیهان فرستاده نشده است.البته همانطور که گفته شد ، انسان از طریق رادیو تلوزیون ورادارهای نظامی به طور غیر عمد فرهنگ بشری را به فضا می فرستند اما بازدیدکنندگان این وبلاگ که اطلاعات فنی دارند ، می دانند که در یک یا دو دهه ، میزان بسیار کمتری از این برنامه های سرگرم کننده به سوی همسایه های احیانا قدر شناس ما فوران می کند.امروزه بیشتر برنامه ها با فیبر نوری ای که به درون منازل خزیده اند یا به طور مستقیم از ایستگاه های ماهواره ایِ فرستنده ، دریافت می شوند.

موجودات فضایی به طور مسلم  تاکنون این دگرگونی فنی را انجام داده اند.ممکن است مقدار انرژی رادیویی  که از سرزمین آنها تراوش می کنند، بسیار کم باشد.اگر اینطور باشد، پس ما فقط در صورتی موجودات فضایی را پیدا میکنیم که آنها از روی قصد یا عمدا پیام ارسال کنند.اما اگر ما پیام ارسال نمیکنیم ، چرا باید آنها ارسال کنند؟

اگر هردو فقط در حال گوش دادن باشیم چه؟آیا نباید سرانجام دست به کار شویم وبه سوی ستاره ها سیگنال بفرستیم؟

                                 شاید نــــــــــــــــــــــــــــــــــه

بیش از نیم قرن از زمانی که پروزه ازما برای نخستین بار تلاش کرد سیگنال های ارسالی موجودات فضایی را استراق سمع کند،می گذردآیا پژوهشگران  SETIتاکنون چیزی شنیده اند؟

 از زمان آغاز کار تاکنون ، آنها مدام سیگنال می شوند.با کمال تاسف ، تعلق هیچ یک از آنها به موجودات فضایی ثبت نشده است.به نظر می رسد همه آنها صرفا تداخل پیام های زمینی یا ماهواره های ارتباطی باشند که به دور سیاره ما می گردند اما آیا دانشمندان  SETIبه هدف نزدیک اند؟با داشتن تلسکوپ های بزرگی که اکنون به سوی آسمانها نشانه رفته اند ، آیا می توانیم انتظار داشته باشیم که آنها به زودی  سیگنالهایی دریافت کنند که حرفی برای گفتن داشته باشند؟

این شبیه آن است که از جیمز کوک ، که در بخش گسترده ای از آبهای پهناور وشور اقیانوس اطلس دریانوردی می کند،بپرسیم که آیا در شرف کشف جزیره ی تازه ای هست یا نه؟ مسلما او جواب این سوال را نمی داند اما از طرفی دیگر ،هرچه بیشتر جست وجو کند وهرچه آب بیشتری  از کشتی اش بگذرد، احتمال کشف بیشتر خواهد میشود.

شکی نیست که امروزه پژوهشگران  SETI در تحقیقاتشان نسبت به هرزمانی در گذشته دریاهای بیشتری را پوشش می دهند.همین طور ، دقت آزمایش هایشان هم بیشتر میشود؛ مثلا پروژه فینیکس می تواند سیگنالهای  جدیدی را که انرژی رادیویی دریافتیشان پس از جمع آوری توسط تلسکوپ رادیویی حتی یک تریلیون بار کمتر از انرژی افتادن  یک پر بالش است، تشخیص دهد.ابزارهای تازه جستوجو را افزایش خواهند داد.دور نیست که همین روزها دریابیم که:

                        زمین تنها سیاره ای نیست که موجوداتی هوشمند آنرا اشغال کرده اند.